Een inkijkje in het werk en het hart van Benthe, gezinscoach bij Prodeba
Sommige mensen weten al vroeg wat ze willen worden. Voor Benthe was het geen vraag, maar een gevoel: ze wilde mensen helpen.
“Op mijn twaalfde zei ik al dat ik een glimlach op het gezicht van een ander wilde toveren,” vertelt ze. Inmiddels doet ze dat dagelijks als gezinscoach bij Prodeba. Niet vanuit een kantoor, maar midden in het leven van de gezinnen zelf. Aan de keukentafel, op de bank, soms tussen het speelgoed of de zorgen in. “Het is zulk belangrijk werk, juist omdat je er écht bij mag zijn.”
In de huiskamer, bij de kern
Wat het werk van een gezinscoach zo bijzonder maakt, is dat het zich afspeelt in de thuissituatie. Daar waar alles samenkomt: patronen, spanningen, liefde, maar ook onmacht.
“Je bent letterlijk te gast in hun leven. Ouders geven jou toegang tot datgene wat voor hen het meest kwetsbaar is: hun gezin. Dat is een enorme verantwoordelijkheid, maar ook een kans om écht verschil te maken.”
Doordat de begeleiding ambulant is, voelt het voor veel ouders veiliger en laagdrempeliger. “De drempel om iets te delen is lager als je samen in de keuken zit, en dat maakt het makkelijker om tot de kern te komen.”
Geen standaard gezin, geen standaard dag
Er bestaat geen gemiddelde werkdag in Benthe’s agenda. En juist dat houdt haar scherp. Soms voert ze oudergesprekken, dan weer heeft ze overleg met een gemeente, volgt een intake of begeleidt ze een jongere. Daar komt ook administratief werk bij kijken en veel afstemming met collega’s en externe partijen.
“Je moet snel kunnen schakelen en altijd blijven kijken: wat heeft dit specifieke gezin nodig? Geen situatie is hetzelfde. Dat maakt het uitdagend en waardevol tegelijk.”
Systemisch kijken: verder dan alleen het kind
Bij Prodeba wordt gewerkt vanuit een systeemvisie., “We kijken naar het grotere geheel: hoe verloopt de interactie binnen het gezin? Wat doet school? Welke rol speelt de wijk of familie?”
Daarbij ligt de focus op wat wél werkt. “In plaats van blijven hangen in wat er niet lukt, kijk ik juist naar de competenties die er zijn en hoe we die kunnen versterken.”
Dat vraagt om uitleg, vertrouwen en soms moeilijke gesprekken. “Ik stel veel vragen over opvoeding en probeer ook ouders sterker te maken in hun rol. Niet door te oordelen, maar door inzicht te geven en het gesprek open te houden.”
Zorg die in beweging blijft
Wat Benthe waardeert in Prodeba, is dat de organisatie blijft ontwikkelen. “Er wordt echt gekeken: waar ligt nu een hulpvraag in de maatschappij en hoe kunnen wij daar als organisatie iets in betekenen?”
Die vernieuwingsdrang geeft haar als professional ook de ruimte om mee te denken. “Ik krijg verantwoordelijkheid en de kans om te groeien. Dat maakt dat ik nog gemotiveerder ben om alles uit mijn werk te halen.”
Echt verschil maken – soms in stilte, soms in actie
Het zijn niet altijd de grote gebaren die tellen. Soms is het vertrouwen dat je opbouwt al goud waard. Een mooi voorbeeld dat Benthe geeft van een gezin waar we echt naast elkaar staan:
“Bij één gezin voel ik echt dat ik naast hen sta. Ze pakken mijn tips op, bellen als ze vragen hebben, en er is ruimte voor kwetsbaarheid. Daardoor kwamen er pijnlijke dingen uit het verleden boven, waar we nu voorzichtig aan mogen werken. Er is nog veel te doen, maar er is vertrouwen – en dat geeft mij motivatie om door te gaan.”
Toch zijn er ook momenten die rauw en heftig zijn. In haar tweede week werd Benthe geconfronteerd met een suïcidepoging van een jongere. “Dat sloeg in als een bom. Gelukkig kon ik terugvallen op mijn collega’s. Zij weten hoe ik ben, hoe ik werk en konden samen met mij de juiste stappen ondernemen.’’
Wat je leert van de mensen zelf
Wat haar het meest raakt? De veerkracht van de gezinnen. “Ik begeleid zoveel ouders die het ontzettend zwaar hebben gehad, maar blijven doorgaan voor hun kinderen. Ze weten soms niet hoe, en zien geen uitweg, maar ze geven niet op. Dat ik daar even naast mag staan, even mee mag dragen, is zo bijzonder. Ik leer elke dag van hen.”
Dankbaarheid als brandstof
Als ze terugkijkt op haar werk, is het de waardering die haar het meest bijblijft. “Een vader zei laatst dat hij hoopte dat meer hulpverleners zouden zijn zoals wij. Dat is toch geweldig om te horen! En dan zijn er die gezinnen die zelfstandig verder kunnen, maar die je niet willen laten gaan. Omdat je voor hen van betekenis bent geweest. Dat zijn de momenten waarop je weet: dit is waar ik het voor doe.”
En als ze vertrekt uit een gezin, hoopt ze dat ze niet alleen herinnerd wordt als professional. “Ik hoop dat ze voelen dat ik er met liefde en oprechte betrokkenheid was. Niet als ‘die van Prodeba, die alleen haar werkt doet’, maar als Benthe van Prodeba.”