“Mijn moeder zette me uit huis, ik was dakloos.”
Stel je eens voor: je hebt een half uur om je tassen te pakken en dan sta je op straat. Daar sta je dan, 18 jaar oud en dakloos. In deze aflevering duiken we in een van de meest schrijnende gevolgen van de 18-/18+ grens in de jeugdzorg: jongeren die 18 worden, hun zorg en woonplek zien wegvallen en op straat belanden. Selena maakte het aan den lijve mee.
Filemon gaat in gesprek met:
- Selena: Ervaringsdeskundige bij Jongerenpanel De Derde Kamer. Ze vertelt openhartig over haar tijd op de woongroep, de schrik van het ene op het andere moment dakloos zijn en hoe ze in de opvang te maken kreeg met verslaving en overleven.
- Laura: Werkzaam bij Jimmy’s (een platform voor jongerenparticipatie) en betrokken bij Jongerenpanel De Derde Kamer. Zij belicht de systeemproblematiek die leidt tot dakloze jongeren, trekt de vergelijking met de toeslagenaffaire en legt uit waarom de maatschappij uiteindelijk veel duurder uit is als we deze jongeren laten vallen.
In deze aflevering bespreken we:
- Het verlies van geborgenheid: Hoe je op een woongroep leert om alles op te kroppen en wat er gebeurt als die toch al wankele thuisbasis na je achttiende verjaardag in één klap wegvalt.
- De rauwe werkelijkheid van dakloosheid: Selena deelt hoe het is om binnen een half uur op straat te staan, te moeten overleven in een opvang vol verslaving en de druk om zelf de rust in je hoofd te fixen.
- Systeemfouten en ‘goedkope’ oplossingen: Laura legt uit dat hulpverleners vaak wel willen maar niet kunnen helpen en waarom het negeren van deze jongeren de samenleving juist op hoge kosten jaagt.
- Overleven en herstel: Over de lessen van verslaving, het gebrek aan therapie en hoe Selena door haar verhaal te delen stappen zet om haar leven weer op te bouwen.
De podcast is ook op Youtube te bekijken en beluisteren.
Benieuwd naar alle verhalen? Bekijk of beluister ze hier: prodeba.nl/18jaar
